Heerlijk plekje

Het moet in oktober zijn geweest dat we besloten de Vinex met Oud en Nieuw de rug toe te keren. Om te voorkomen dat ik drie weken lang mezelf helemaal suf zou googelen, moest ik van mezelf het tweede gevonden vakantiehuis dat aan de eisen voldeed, boeken.

De eisen waren: betaalbaar, een sauna, een houtkachel, gelegen op een prikkelloos en ballenbak-zwembadvrij vakantiepark. Het liefst in de natuur in de buurt van het plaatsje Nergens.

 

Noem het karma, maar het tweede vakantiehuis dat ik op Marktplaats vond had als naam Heerlijk Plekje. Enigszins bevreesd voor andere heerlijke plekjes drukte ik op de link in de verwachting allerlei vleeswaren aan te treffen, maar het enige wat ik zag was een schattig, weliswaar naakt, eekhoorntje. Ik was verkocht en maakte een sloot geld over naar iemand die ik niet kende, maar besloot te vertrouwen. 

Vanaf dat moment was het Heerlijke Plekje, mijn baken, mijn strohalm en de finishlijn van een nogal turbulent 2012.

En heerlijk was het daar in het Overijsselse bos bij het dorpje Bergentheim. Ik kon eindelijk mijn geheime passie bedrijven; vuur stoken. De eekhoorn bleek zelfs met z’n tweeën en Vinexmannetje ging als een gaar saunasudderlapje weer mee naar huis.

Soms zie je ergens anders pas wat er thuis ontbreekt. ‘Vinexmannetje, kíjk nou, je hoeft hier bij de supermarkt geen MUNTJE in het karretje te doen. Je kunt het gewoon PAKKEN.  We zagen potten jam aan de weg met ernaast een geldtrommeltje en een bordje waarop stond ‘in goed vertrouwen’. Bij snackbar Toon aan het kanaal riepen de kinderen: ‘Mama, mogen we die kleurplaten en al die potloodjes gewoon HOUDEN?’ 

Ik weet niet wat ze daar in het leidingwater doen in het Oosten van het land of omdat het komt doordat de mensen daar elke dag vier kratten Grolsch en een net droge worst halen in de dorpswinkel, maar wat zijn ze daar ongelofelijk aardig. De mevrouw achter de balie bij het zwembad, de cassière in de supermarkt, de jongen in de snackbar, de sportschoenenverkoper, die de regenboogveters er gratis bij deed waren zelfs zo vriendelijk dat ik me afvroeg of ik wel in Nederland was. Het navigatiesysteem zei van wel. 

Dàt doet ruimte en een rustige omgeving dus met mensen. Het maakt ze relaxed. Ik zal er niet om verhuizen. Maar als de weergoden ons gunstig gezind zijn, slaan we onze tent komende zomer in het Vechtdal op.


 

Reactie schrijven

Commentaren: 0