Ik voel me een Harrie

Afgelopen week besloot de Utrechtse gemeenteraad dat het voortaan iedere zondag koopzondag is. Je kunt daar van alles van vinden en dat doet iedereen dus ook. 

Ik heb geen eenduidige menig over koopzondag. Als mensen graag alle dagen willen winkelen of verkopen moeten ze dat dan maar doen. 

vraag me alleen af of we er met z’n allen nou zoveel gelukkiger van worden. Maar ook hier geldt weer; niemand kan voor een ander bepalen wat geluk is. 

Ik kan soms oprecht jaloers zijn op mensen die blij worden van spullen. Ik vind spullen kopen heel even leuk en daarna vooral gedoe. Je huis staat er vol mee en je bent de hele dag bezig met ze te verplaatsen. Dingen die je eerst graag wilden hebben of dacht nodig te hebben, zitten je later lelijk in de weg als je erover struikelt, je kast erdoor niet meer dicht kan of je ze moet afstoffen. Spullen slokken je tijd op. Ze nemen je in bezit in plaats van andersom. Dat voelt armoedig terwijl je eigenlijk heel rijk bent.

Terug naar de koopzondag.

Voor mezelf geldt dat ik ontzettend ongelukkig word van op zondag boodschappen doen en winkelen. Ik voel me dan een Harrie. De naam Harrie staat, om hier niet te noemen redenen, mijn hele leven al synoniem voor sloom, lamlendig en incapabel.

De laatste tijd bespeur ik dat we in ons gezin Zondag beter zouden kunnen omdopen tot Uitsteldag.  Ook al is de Nooddoos hier bijna elke dag tot 22.00 uur open, dan nog presteren wij het om zondagochtend in een lege koelkast te staren, omdat onze lijfspreuk ‘morgen kan het ook nog’, luidt. 

En dus bakken we op zondagochtend de laatste vier eieren en leggen we een plakje verschrompelde twijfelachtige boterhamworst op een sneetje diepvriesbrood. Om 11.00 uur zetten we maar weer een pot koffie. We maken een wandelingetje, lezen de krant, maar rust in ons hoofd hebben we niet. Er is altijd dat zeurstemmetje dat roept ‘DE BOODSCHAPPEN’.

Als winkels altijd open zijn, kun je altijd uitstellen en is er nooit meer een moment van gedwongen rust. En die rust is nu juist datgene waar ik zo naar snak na een superdrukke week vol werk, afspraken, doktersbezoekjes, danslessen, voetbaltrainingen, vergaderingen en kilo’s was. 

Het was beter geweest als de democratie mij tegen mezelf in bescherming had genomen. Nu moet ik het zelf doen. De huishoudcoaches en time-management goeroe’s varen er wel bij.


 

Reactie schrijven

Berichten: 1
  • #1

    Centrifugal Juicer (zondag, 14 april 2013)

    This informative article was in fact exactly what I had been in search of!