Gepokt maar niet gemazeld

Vinexzoon 2 was nog maar 8 weken oud, toen wij 8 jaar geleden besloten 30 kilometer verderop op met vakantie te gaan. Met een vinexverhuizing in het vooruitzicht, leek ons dat verstandig. Onze bestemming was een boerencamping in Leersum.  Als het heel hard zou regenen zouden we zo thuis zijn en bij ziekte konden we naar onze eigen dokter. Geen lange autorit langs enge ravijnen, geen gek land met rare ziektes of buikloop bevorderend voedsel.

 

 

Dat een mens zich kan vergissen, drong pas tot me door toen we die vakantie een boerenmarkt in Woudenberg bezochten waar Nederlandse vlaggen wapperden en de moeders lange rokken en strenge knotten droegen. In hun kielzog liepen vele kinderen, waarvan sommige mank. We waren in het hart van de Bijbelgordel en ik liep daar met een piepkleine baby die nog maar 1 prik in zijn spekbeentjes had gehad tussen mensen die polio als de wil van God beschouwen. Niet fijn.

 

Pokdalige krentenbol

Afgelopen week veranderde Vinexzoon 3 in een rap tempo van een gave  baby in een pokdalige krentenbol met een onuitputtelijk snotreservoir. De schrik sloeg Vinexopa even om het hart. ‘Hij heeft toch niet de mazelen?’ ‘Nee, papa, het zijn waterpokken.’

 

Mijn vader zei verder niks, maar ik dacht aan zijn peuterzusje dat ruim 60 jaar geleden stierf aan de mazelen. Voor de invoering van het Rijksvaccinatieprogramma in 1957 stierven er jaarlijks nog 900 kinderen aan ziektes als de mazelen. Nog eens honderden andere kinderen liepen ernstige hersenletsel op of raakten levenslang verlamd door polio. Juni 2013 woedt er op de Bible Belt wederom een mazelen-epidemie. Al meer dan 60 kinderen zijn ziek. Bij de vorige uitbraak 1999-2003 stierven 5 kinderen.

 

Zwemdiploma

Als ik met mijn kinderen zonder zwemdiploma naar het zwembad ga en ze geen bandjes om doe, staat er binnen 5 tellen (terecht) een badmeester naast me om mij terecht te wijzen. Hoe kan het dat wij in 2013 nog altijd toestaan dat ouders hun kwetsbare kinderen niet inenten en dus met hun leven laten spelen?

 

Of God bestaat weet niemand zeker. Wat ik wel zeker weet is dat je met twee verlamde benen nooit zult lopen en dat je een gestorven kind een leven lang mist. En, in het ergste geval, als God toch niet blijkt te bestaan, zie je het nooit meer terug. Over 2 maanden krijgt Vinexzoon 3 pas zijn inenting tegen de mazelen. Tot die tijd mijd ik de Biblebelt. Omdat ik het wil.

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Nem (vrijdag, 21 juni 2013 16:02)

    Goed geschreven. Dit is geen gevalletje "worden ze hard van". Mijn oma zou zich omdraaien in haar graf. Pas goed op je baby :)

  • #2

    Kirin (zaterdag, 22 juni 2013 07:23)

    Waar zit de vind-ik-leuk-knop?

  • #3

    Charlene (zondag, 23 juni 2013 10:21)

    Tja, elk verhaal kent meerdere kanten.
    http://www.ntvg.nl/publicatie/babys-biblebelt-langer-beschermd-tegen-bmr/volledig

  • #4

    Patje (zondag, 14 juli 2013 22:20)

    Na de eerste inenting van mijn zoontje ben ik me gaan verdiepen in vaccineren. Na het Google'en van; "wetenschappelijk onderzoek tussen een groep volledig gevaccineerden en een groep ongevaccineerden op de langere termijn" kwam ik it de conclusie dat dat nooit is gedaan. Het rivm en cb bevestigde dit.
    Veel leeswerk verder heb ik voor mij zelf de conclusie getrokken dat mijn kind niet verder gevaccineerd gaat worden.
    Ik ben niet bang dat hij de kinderziektes zal gaan krijgen omdat hij niet gevaccineerd is.
    Ik geef hem goede (biologische) voeding, en borstvoeding zolang en zo vaak als hij wil.
    Niet omdat god dat wil dat ik niet vaccineer maar omdat ik zelf niet achter het vaccineren sta.

    Xxx