Lintiquette

Onlangs kwam Vinexmannetje verhit thuis met een verhaal uit de binnenstad. Op een lantaarnpaal had een oproep gehangen van een Facebookgroep genaamd de Lintkoersers. Wielrenners uit de gehele stad werden opgeroepen om elke donderdagavond in de lente zich naar het Lint in het Máximapark te begeven om tussen sjokgers, gesluierde dameswandelgroepen, hardlopers, slingerfietskleuters, scootmobielrijders en ander langzaam verkeer te gaan koersen. 

Voor de mensen die het nog niet weten:  het Lint is een 8 kilometer lang 6 meter brede bebloemde asfaltweg die door Ons park slingert en nogal een succes is.

Niet alleen wielrenners weten het Lint te vinden. Afgelopen week kwam ik een gigantisch groot paard tegen onder het spoorviaduct bij de Hof ter Weydeweg op het Lint. Het geluid van de hoeven op het asfalt weerkaatste hard tegen het beton. Het leek alsof ik in vervlogen tijden terecht was gekomen.

 

Dandy

Op het paard zat een dandy. Zijn zilvergrijze haren waren achterovergekamd en glommen van het vet. Samen trippelden ze over het Lint alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Mijn schoonmoeder vluchtte direct de berm in. Zelf voelde ik me alles behalve behaaglijk met mijn kleine baby in de kinderwagen vlak naast dat enorme paard. Waarom reed die man niet gewoon op het ruiterpad? Behalve ergernis over de onverwachtse en angstige ontmoeting met het edele dier, vroeg ik me ook af waarom er aan de enorme bips van het paard geen poepzak hing. Of ben ik nou zo bekrompen dat ik de alsmaar toenemende hoeveelheid paardenvijgen op het Lint als een onwelriekende ontwikkeling zie?

 

 

Zo langzamerhand bekruipt mij het gevoel dat het tijd wordt voor een zekere vorm van Lintiquette, om te voorkomen dat ons fantastische asfaltpad niet aan haar eigen succes ten onder gaat.  Op sommige dagen is het er al zo druk dat ik mij er liever niet meer begeef met mijn heenenweerschietkinderen. Eén onverwachtse beweging en er ontstaat een kettingbotsing van heb ik mij u daar, waarbij besportschoende hardlopersbenen, loopfietsjes, halfgebruinde wielrenarmen in onontwarbare kluwen verstrikt zullen raken. 

 

Oververhit manmens

Ik zal een voorzetje doen. Met het risico binnenkort aangereden te worden door een rancuneus oververhit manmens in een strak broekje en een gebogen stuur.

Het Lint is een plek van rust. Je kunt er wandelen, skeeleren hardlopen en rustig fietsen. Als je loopt blijf je aan de smalle zijde van de bloemetjes. Fietsers, skeeleraars en marathonkampioenen pakken het brede gedeelte. Paarden, scooters, wielrenpelotons en andere jakkeraars dienen hun heil elders te zoeken.

Reactie schrijven

Commentaren: 0