Lieve Sinterklaas,

Er zit me al een paar jaar iets dwars en daarom schrijf ik u. Als kind was ik altijd een groot bewonderaar van u. Ergens in november kwam u aan met een prachtig versierde boot, verdween vervolgens drie weken in het niets om op 5 december nog eens flink uit te pakken. Dat alles bij elkaar was al spannend genoeg. Waar is die rustige kindervriend van toen gebleven? Waarom laat u toch zo met u sollen? Daar bent u toch veel te oud en wijs voor?

 

Sinterklaas is al jaren geen kinderfeest meer, maar een verdienvehikel van en voor hebzuchtige grote mensen die misbruik maken van uw goedheid. Bijna een half miljard euro kloppen ze ieder jaar uit uw zakken.

 

De merchandise rondom uw persoon is ongekend: mini-mijtertjes, pietenpakjes, Sinterklaaschocolaatjes, Sinterklaasboeken, Sinterklaastiara’s, Sinterklaasservetten, Sinterklaaspotloden, Sinterklaasslingers, Sinterklaasvlaggen, Sinterklaasmaskers, Sinterklaasfilms, Sinterklaascd’s, Sinterklaasbellenblaas, Sinterklaassleutelhangers, ja zelfs Sinterklaasrietjes. Mijn kind staat bijkans voor schut tijdens uw intocht zonder zo’n gekleurd verenpetje. U had al lang alle dagen op uw dikke tabberd in het Spaanse zand moeten liggen.

 

In september leggen ze uw pepernoten al in de winkel. Elke herfstvakantie staart uw tronie mij, maar vooral mijn nerveuze kinderen, aan vanaf filmposters in bushokjes. Niet veel later bent u dagelijks te zien op verschillende televisiezenders waarin u de hoofdrol speelt  in allemaal verschillende verhalen. Mijn kinderen begrijpen er niks meer van.

 

Ik begrijp überhaupt niet hoe iemand van uw leeftijd het  lukt om in alle bouwmarken, supermarkten, tuincentra, scholen, sportverenigingen èn thuis bij de mensen de schoentjes te vullen? U rent van het kinderdagverblijf, naar de peuterspeelzaal, naar de voetbalvereniging, naar de school en weer naar het winkelcentrum. 

 

Begin september liep ik langs het huis van een buurvrouw. De speelgoedboeken waren blijkbaar al bezorgd want op het raam was het verlanglijstje van haar zoontje geplakt. 

Vier weken geleden stond er midden in de nacht een snikkend meisje bij ons op de gang. Het was mijn dochtertje, die dacht dat u in onze woonkamer rondliep. 

 

Lieve Sinterklaas is het niet tijd voor uw pensioen? Mijn kinderen komen niks te kort en functioneren veel beter zonder al die spanning. Ook kan ik me voorstellen dat Zwarte Piets wel iets meer wil in zijn leven dan alleen maar uw knecht zijn. Ik denk dat de kinderen het echt wel begrijpen als u van uw oude dag wilt gaan genieten.

Veel liefs Marieke Dubbelman uit Utrecht

Reactie schrijven

Berichten: 0