Bordjesziekte

Jarenlang vertoefden wij hier in een bordjesvrije oase. Maar met de komst van de mensen kwamen de problemen en daarmee een stroom aan bordjes die voor sociaal gewenst gedrag moeten zorgen.

 

 

Ik vraag me wel eens af hoe het er op zo’n vergadering ter plaatsing van een bordje aan toe gaat. Voorzitter: ‘Er wordt zoveel met kanker gescholden langs de lijn en de scheidsrechters worden ook best vaak geslagen.’ Secretaris: ‘Ja, dat klopt. Ik denk dat we een bord moeten ophangen waarop we oproepen tot respect. Dat zal ze leren’

 

En aldus hangen er sinds een tijdje bordjes bij de voetbalclub waarop staat: gedraag je je zoals je je thuis ook zou gedragen. Nu weet ik toevallig uit een gesprek met de wijkagent dat 80% van zijn werk uit huiselijk geweld bestaat...Dus, tja. En dan heb ik nog niets een over boeren, scheten en harde stukjes snot die in huiselijke kring wat vrijelijker ontsnappen dan in het publieke domein.

Los daarvan vraag ik me af of er ooit een onaardig iemand, nadat hij een bordje had gelezen, dacht: weet je, ik ga die scheidsrechter toch maar een complimentje geven in plaats van hem tegen zijn kuiten te trappen.

 

Betuttelborden

 

Ook in het Máximapark is de bordjesziekte recent uitgebroken. Ineens stonden er overal in het park tientallen foeilelijke betuttelborden waarop stond dat ik in het park geen vuur mocht maken, honden aangelijnd moesten zijn en dat ik er van zonsondergang tot zonsopgang (best wel lastig nu het winter wordt en het park ook een doorgaande fietsroute is) niet mocht zijn. 

 

Ik voelde me op voorhand verdacht en als een halve gare behandeld. Ik kom al jaren in het park en ik heb niet eens hond, gooi nooit afval op de grond en oké, ik heb 1 keer een vuurtje gestookt aan de Lelievijver toen het nog Leidsche Rijnpark heette en we dachten dat we een oud weiland hadden gevonden. 

 

Krijsen

 

In winkelcentrum Vleuterweide werd me recent op een aanplakbiljet te verstaan gegeven dat ik er ‘geen diefstallen mocht plegen (waar wel dan?), hinderlijk samen te scholen (horen daar krijsende peuters op de supermarktvloer ook bij?) of bezoekers te hinderen (en mensen die in de supermarkt dan twee breed voor je stil gaan staan om aan elkaars billen te zitten).

 

Kortom: ik geloof niet in bordjes. Veel liever zou ik alle (verkeers)borden in de Vinex vervangen zien door deze tekst van collega Ingmar Heytze. Een tekst die overigens door bewoners aan de Parkzichtlaan op hun zijgevel is geschilderd: Houd moed, heb lief.

Reactie schrijven

Berichten: 1
  • #1

    Geertje Huisman (maandag, 20 januari 2014 22:16)

    Ja, helegaar mee eens! Toen ik hier kwam wonen, lichtelijk onvrijwillig want door Camelot gesommeerd binnen 2 weken te vertrekken. ..gaf deze tekst mij wel moed! Nog steeds trouwens.