Stervelingen in de kringloopwinkel

Afgelopen zaterdag fietsten Vinexdochter en ik naar de zalige Emmaus kringloopwinkel in Parkwijk. Daar keurden we tassen, kochten we schaatsen voor misschien toch,  discussieerden we over een plastic blokfluit (ik verloor) en verbaasde ik me over de bak ongebruikte panty’s waar, gezien de vergeelde jaren zeventig foto’s op de verpakking, al 39 jaar jaar geen benen in hadden gezeten. Ik voelde geen enkele behoefte om de dikke vleeskleurige panty’s te kopen, maar het feit dat op een grijze zaterdagmiddag in de Vinex  vroeger zo tastbaar muf dichtbij was, voelde als een cadeautje.

Op de boekenafdeling ging ik zoals gebruikelijk voor de bijl. Er verdween een stapeltje puntgave boekjes met (foto)jaaroverzichten van Utrecht in de jaren 1969, ’70/’71,’76 en ’77 in mijn mandje alsmede een aantal AO (Algemene Onderwerpen) uit dezelfde periode met de nieuwsgierig makende titels: Intimiteit, Emancipatie door Kwaliteit , Gezonde Vakantie en Geluidshinder (de Plaag van het Nieuwe Wonen). Voor de prijs van een Margriet, schafte ik wekenlang kijk -en leesplezier aan zonder relatie-geëmmer en putbillenklagerij.

 

Drugsverslaafden

 

Tot mijn verbazing en geruststelling lieten de Jaaroverzichten, geschreven door het Bureau Voorlichting der gemeente Utrecht, een Utrecht zien dat wezenlijk niks verschilt met het Utrecht van nu. Al in 1969 ving de stad Utrecht drugsverslaafden op in een oude boerderij op Lage Weide en was er sprake van een ‘parkeerprobleem’ in de binnenstad. 

 

Ik zag foto’s van bouwputten op het Vredenburg en rondom het Centraal Station. Ik zag de net opgeleverde sporthal Catharijne en een blinkend Holiday Inn hotel. ‘Aan de Croeselaan verrees het aan de eisen des tijds aangepaste nieuwe Beatrixgebouw met zeven verdiepingen en modern geoutilleerd congrescentrum’. In Kanaleneiland en Overvecht openden prachtige nieuwe ziekenhuizen. Oude gebouwen kregen de sloopkogel. Hoog Catharijne spreidde tot aan 1977 haar tentakels uit. Ome Willem opende het Gildekwartier. Utrecht bouwde en bouwde en nooit was alles af.

 

Ziekenhuizen

Want nu, nog geen 50 jaar later zijn de ziekenhuizen en Overvecht alweer verlaten en ging er in Leidsche Rijn een ‘modern’ ziekenhuis open. Leidsche Rijn is het Overvecht en Lunetten van mijn stapel boekjes. Op de plek van het de oude Catharijnesporthal staat nu een stadskantoor dat voldoet aan ‘alle eisen van de tijd’. De Catharijnesingel ter hoogte van het Vredenburg is weer dezelfde zandbak die het begin jaren zeventig was. 

 

Alle jaren openen notabelen gebouwen, zeiden en zullen ze zeggen dat ze blij zijn dat iets eindelijk ‘klaar’ is. Voor één dag stijgen ze boven de mensheid uit. Gelukkig maakt de tijd en de kringloopwinkel weer gewone stervelingen van ze.

Reactie schrijven

Berichten: 0