40

Dansen in de Kar alsof het 1997 is
Dansen in de Kar alsof het 1997 is

 

Opeens kwam het; een uitnodiging voor de 40e verjaardag van een vriendin. Ik was in shock want ze is maar één jaar ouder. Ik weet niet wie, maar iemand heeft de afgelopen vijftien jaar non-stop met zijn vinger aan de fastforwardknop gezeten. Vroeger leek later eindeloos ver weg en nu ineens is het omgekeerde waar en kun je bovendien die kan niet meer op.

In het geval van 40 kun je twee dingen doen. Een verjaardag in een kringetje vieren, waarbij de vrouwen hun jurkjes rechttrekken en witte wijn nippen en de mannen bier drinken en over hypotheken praten. Of je kiest ervoor je veertigste verjaardag als een 22-jarige te vieren. 

Aldus liep ik zaterdagmiddag in Groningen een lunchroom binnen en daar zaten Laura, Fred, Martijn, Tim, Oscar, Esther, Wendelmoet, Stephanie, Marieke en Wendy aan een tafel met taart alsof het nog steeds 1997 was en we de beste journalisten, historici, biologen, rechtsgeleerden en econometristen van de wereld zouden worden. 1997 toen alle vaders nog leefden en er nog geen sprake was van van 16 kinderen, verhuizingen naar Afrika, Rusland en Servië, geknakte en weer hervonden carrières en wat huid -en haarveranderingen. Het eerste wat in me op kwam, was heel hard giechelen.

 

Stamkroeg

Zo aan die tafel vielen alle lagen die de jaren aan je vastplakken er prompt af. We waren allemaal voor elkaar wie we waren. We bezochten onze stamkroeg, die een andere naam had, maar waar nog steeds dezelfde spelletjes op de sigarettenautomaat lagen. Het lukte ons zelfs om het dode punt van 23.00 uur heen te raken. Dus besloten we te gaan dansen. De dj in het Pakhuis, een plek waar je vroeger heen ging om te praten terwijl goudvissen cirkeltjes zwommen in een omgekeerde lichtkoepel die in het trapgat zat vastgeschroefd, draaide Blondie, A-ha, Jackie Wilson en Snoop Dogg. De dansvloer was zo krap, dat je gewoon even moe tegen iemand anders kon aanleunen. Bovende de deinende danszee hing een warme danmp. Iedereen was blij en zong. We waren allemaal 22. Met dat verschil dat wij allemaal al wisten wat er later komt. 

 

 

En ik hoopte zo ontzettend dat er ook die avond een jongen en meisje met elkaar zouden zoenen en dat ze vanaf die avond altijd bij elkaar zouden slapen. Om vervolgens heel vaak met elkaar op vakantie te gaan en samen in één huisje te gaan wonen. En dan op een mooi dag te besluiten om jongens en meisjes te maken die later ook weer zullen gaan dansen en zingen.

Reactie schrijven

Berichten: 0