Wondershampoo

Onlangs bestudeerde ik mijn toilettas vol marketingverhalen en constateerde dat er een draadje los zit in mijn goedverzorgde hoofd. Zo laat ik me eens in zoveel tijd bij de kapper wijs maken dat het gebruik van huis tuin -en keukenshampoo eigenlijk een vorm van zelfverminking is. Vele euro's lichter en een fles vol praatjes rijker, verlaat ik het pand. 


 

Zo ben ik nu in het bezit van shampoo met quinogranen, die ik tot dusver alleen maar kende van een salade van een moeder van school die altijd hele hippe brillen draagt en goed op de hoogte is van de laatste voedseltrends en deze zelfs ook toepast.


Worstenbroodjes


Ik bak meestal worstenbroodjes af voor het schoolkerstdiner. Ook al leg ik ze dan wel weer neer op een leuk Wedgewoodkerstbord en leg er leuke servetjes bij als ze niet zijn uitverkocht. Behalve een superfood bevat mijn 'haarverzorgingsproduct' ook' Aquaxyl & Cosmedia. Dat klinkt natuurlijk ontzettend goed, maar misschien zitten die 'technieken' ook in aambeienzalf, crème tegen doorligwonden of een bestrijdingsmiddel tegen ernstige vaginale schimmelinfecties. Of erger nog: het zijn verzinsels. Je weet het niet en omdat zij weten dat je het niet weet, zetten ze het gewoon op de fles in de hoop dat jij als consument onder de indruk bent en de wonderzeep koopt. 


Ik ben zo'n sneu geval dat niet eens het etiket leest en, vooral in mijn pre-menstruele fase, àlle kapsters op hun glanzende haren gelooft als ze zeggen: 'Gewone shampoo droogt je haar alleen maar uit. Oké, het is duur, maar je hebt er maar heel weinig van nodig. Ik wil niks anders meer,' terwijl ze nonchalant hun hand door het glanzende haar halen voor een kast met honderden flesjes glimmende toverdrank die om mijn aankoop smeken.


Vloeibaar geluk

Allereerst is de voorpret van 250 ml vloeibaar geluk stukken groter dan met een literfles gifgroene shampoo van 1 euro waar meestal een vrouw op staat die in 1978, 24 was.

 Je haar wassen met chique shampoo is een ritueel dat begint met het ruiken aan het flesje en jezelf voor te stellen dat de luizen van je kinderen het niet meer in hùn hoofd durven te halen de sprong naar jouw scalpel te maken wegens te deftig. 

Terwijl je langzaam je hoofd inwrijft met de olie gewonnen uit quinogranen, cocamidopropyl, xylitylglucoside, hydroxypropyltrimonium en tal van andere ingrediënten die ik ook niet kan uitspreken, stel je je voor dat het hele leven op je hoofd gaat veranderen. De mensen op straat zullen roepen: 'wat heeft die vrouw met heur haar gedaan? Geweldig.'


Je vóelt hoeveel beter het schuim in je haar aanvoelt, hoe lekker het ruikt en dat een wonder aanstaande is. Het stemt haast droevig om het kostbare schuim het doucheputje in te zien spoelen. Met de toppen van je vingers voel je dat je haar 'fijn' aanvoelt' of althans dat maak je jezelf wijs. 

 

Na een uurtje is je haar droog en is het sprookje voorbij. Het zit niet beter of slechter dan anders en bij je haarinplant ben je nog steeds grijs uitgegroeid. Ook na een week heeft er geen revolutie in je haardos plaats gevonden. Misschien is het grootste wonder wel dat wij mensen in wonderen kunnen geloven en eventjes ergens in geloven is al heel wat. Ook al is het maar in wondershampoo met graan.

Reactie schrijven

Berichten: 0