GROETJES uit de Anti-Vinex. Zomer 2014

Lieve allemaal,

Met een geleende opblaastent, een vouwwagen van 100 euro, de koelbox van Vinexoma, slaapmatjes uit de kringloopwinkel en onze studententijd, een reisgids uit 2003 en Michelinkaarten van nog langer gelee doorkruist ons Vinexgezin deze maand Frankrijk.  Vinexmannetje vertrouwt namelijk het navigatie-apparaat niet dat ik heb gekocht. 

Zo belandden wij afgelopen week in het voorheen mondaine kuuroord Bourbonne les Bains iets ten zuiden van de Vogezen in de Haute Marne. De borden bij de afrit bij de afrit van de tolweg beloofden prachtige zwembaden en casino's met vrouwen met veren op hun derrières. 


Spookstadje


In werkelijkheid kwamen we terecht in een spookstadje waar de enige florerende winkel de bloemenwinkel gespecialiseerd in rouwstukken was en de eigenaar van de camping in een beige Reanult 4 reed. We kregen een plek zo groot als een gemiddeld bouwkavel in Leidsche Rijn.

 

Terwijl Vinexmannetje op zijn racefiets zijn versie van de Tour de France reed, maakte ik met de kinderen een avondwandeling op zoek naar schandelijk dure ijsjes. Na vijf minuten wandelen, wilden ze terug naar de camping. Ze vonden het te eng en dat was het ook. We liepen langs tientallen vervallen en verlaten huizen. De weinige mensen die op straat liepen, waren stokoud, krom en keken eng. Aldus de kinderen.


Brocante


Maison A vendre waren de eerste Franse woorden die ze kenden, eerder dan bonjour. Ik vermoed dat het woord brocante is afgeleid van afbrokkelen. Van mensen die zeggen dat ze een huis in Frankrijk hebben, weet ik nu dat ze een hoop stenen gedrapeerd in de vorm van een huis hebben en dat je daar echt niet jaloers op hoeft te zijn. 


We waren in de totale anti-Vinex beland; kapotte straten, vermolmde droomtrappen, afgebladderde luiken en daken met gaten. Een foto-zaak was precies zo achtergelaten als de dag toen de laatste klant de deur achter zich dichtdeed. De etalage lag vol fotorolletjes. Op een bord hingen verschoten foto's van mensen en feesten die voorbij zijn. De stoelen in de restaurants waren leeg en de bedden van de hotels onbeslapen. 

 

Blijkbaar kan een stad echt ophouden te bestaan. Zonder mensen is ze niks anders dan een stapel onbeheerde stenen. In de hoofdstraat hing een bord met daarop 'zone de silence de 2200h - 06.00h'. Ik overwoog even de tijden door te krassen en te vervangen voor l'éternité. Uitgerust reden we verder.

Lieve allemaal,

Lieve allemaal!


We zijn nu op een camping aan de Drôme. Dat is een rivier in Zuid-Oost Frankrijk, die leuker en mooier is dan alle wildwaterbanen van Centre Parcs bij elkaar. Wat wel een beetje jammer is dat het soms hard regent en dat we van de grote tent een essentieel regendekje voor bovenop zijn vergeten. Gelukkig zijn er ducktape, vuilniszakken, teiltjes en handdoeken.


Levensmoe


Helaas is de elf jaar oude tent waar we nog maar één keer mee hadden gekampeerd, ook levensmoe. Woensdagnacht moesten we voor de tweede keer alsnog bij de kinderen in de tent vluchten omdat mijn luchtbed begon te drijven. Wel gezellig dat daardoor iedereen meteen even wakker was. We rusten echt uit deze vakantie.


Onze overbuurman die maar een keer bloedfanatiek op zijn skottelbraai heeft gekookt en niet meer met zijn vrouw praatte, is vanochtend pas om 10.00 uur vertrokken met zijn caravan en 20 jaar oude Volvo. Hij zei dat hij in een keer 1100 kilometer naar huis ging rijden. Als hij thuis is reserveert hij meteen weer voor drie weken zwijgen met vrouw en kind. 

Hij vertelde ook dat hij altijd een noodrantsoen had, toen Vinexdochter hém vertelde dat wij op één avond van deze vakantie alleen maar Tucjes en lange vingers hadden gegeten, omdat er niks anders was. 


Wc-rollen

Waarom vertellen mijn kinderen dat soort privé-dingen toch altijd? Temeer omdat we die dag om 2130 uur alsnog heerlijk uit eten zijn geweest. Ik heb voor het eerst in mijn leven een hamburger ìn een pannenkoek met mosterdsaus gegeten. Misschien kan Vinexdochter het zich ook wel niet herinneren omdat ze aan tafel steeds wegdommelde.


Wat me opvalt op de camping is dat alle Nederlandse ouders elke avond hun kinderen wassen en daarna allemaal mooie vlechtjes bij hun blonde dochtertjes maken. Zelf hebben de moeders drie keer per dag een ander leuk jurkje aan en hun wc-rollen hangen aan touwtjes om hun nek.  De vaders zie je de hele dag heen en weer lopen met plassemmers en poepcasettes uit de caravan. 


Niet douchen

Onze kinderen hebben al twee weken niet gedouched en mijn korte spijkerbroekje gaat eigenlijk elke dag fijner zitten. Vinexzoon 2 vertelde dat hij zichzelf een pijl en boog had beloofd als hij s'nachts toch zijn slaapzak uitging om naar het washok te struikelen. Wat een doorzetter! Nou ik moet gaan. De zo'n schijnt gelukkig weer en nu moet ik weer een uur lang kinderen insmeren. Tot volgende week,

Lief Marieke 

Lieve allemaal,

Gisteren zat ik aan de Roanne, dat is een zijriviertje van de Drôme en miste de Vinex totaal nog niet. Ik denk dat het de meest niet-Vinexplek was waar we deze vakantie zijn geweest. Met mijn billen op de harde keien keek ik om mij heen. Duizenden,misschien wel miljoenen bomen staan er in dit gebied die er alleen maar staan omdat ze er staan. Niet omdat iemand achter een bureau heeft bedacht dat precies daar een boom moet staan.



Stukje varen

Die bomen zijn nergens terug te vinden op een tekening. Ze zijn niet geregistreerd en niet geadministreerd. Soms rukt de rivier ze uit de grond en gaan ze een stukje varen. Daar maakt niemand zich druk om. Waait er bij ons in de Vinex een boom om, dan treuren we en bellen we de gemeente dat hij opgeruimd worden. Een dag of wat later staat er weer een nieuwe boom met een paal, een elastiek en een watergat en een contactpersoon bij de gemeente.

 

En al die duizenden keien hier, die liggen precies daar waar de rivier ze heeft neergelegd. Er is geen vrachtwagentje gekomen met twee werkmannen erin die ze met een machine afgooit om er voor te zorgen dat mensen niet te hard over een kade of stoep rijden. 

 

Hier rijd je niet te hard omdat de hoogte van de berg dat voor je bepaalt. De weg kan hier ook alleen maar liggen daar waar de berg het toestaat. En dan nog laat zij haar brokstukken op de weg vallen als de berg het belieft. Wij maken alle wegen precies daar waar WIJ ze willen hebben. Ons platte land heeft niks te zeggen.

 

Slaaf 

 

Ja, ik voel me thuis in de Vinex, maar hier in dit mooie ruige stuk van Frankrijk voel ik me één met alles om me heen. Ik geef me over aan alles zoals het is.

Want oh wat baalde ik de eerste week dat Vinexzoon 3 's avonds het op een brullen zette als hij moest gaan slapen in de tent. Want ik zou gaan schrijven, lezen en spelletjes doen. Ik zou alles weer zelf  bepalen als vrije slaaf van mijn agenda.

 

Inmiddels koester ik het tijdstip van 2130 als we samen de tent ingaan. Nadat hij klaar is met trampoline springen op mijn luchtbed, kruipt hij knuffelend tegen mij aan. Zijn ogen draaien nog drie keer rond en POEF, daar is de slaap. Ik vertrek niet veel later. U begrijpt, ik blijf nog een weekje hier.

Lieve allemaal,

We zijn op onze laatste bestemming aangekomen: Leidsche Rijn Utrecht. Het vakantiehuis waar we nu in verblijven is echt be-lache-e-lijk groot. Onbegrijpelijk dat zes mensen denken meer dan 180m2  nodig te hebben om een beetje gelukkig te langs elkaar heen te kunnen leven. De buitenlucht, een tent om in te slapen en een gasstelletje om op te koken. Meer heb je toch niet nodigen als het regent kruip je gewoon lekker vroeg in je wifi-loze slaapzak. 

 

Ben je de volgende dag ook een stuk gezelliger en niet zo overprikkeld van alle sociale media. Wat ik echt een opvallend onderdeel van de cultuur hier vind, is dat je echt overal iets van hoort te vinden. Of het nou om de aanpak van moslimterroristen gaat, de trouwjurk van Wendy van Dijk of ijswaterdouchen voor een goed doel; óveral hebben de mensen een mening over hier. Het is best wel zielig hoe onrustig en bang de mensen zijn, terwijl het met henzelf vaak hartstikke goed gaat. 


Binnenstadexcursie

Afgelopen zaterdag zijn we al op excursie naar de binnenstad geweest. We zagen daar duizenden mensen  hudje mudje op elkaar die op zoek waren naar nog meer spullen. Ook in ons huidige verblijf staan ontzettend veel vooral ongebruikte spullen. 

Onbegrijpelijk dat de mensen hier niet allemaal gewoon in een tent wonen. Dat bespaart echt heel tijd en geld. Je hebt niet zoveel spullen nodig en met opruimen ben je in een kwartier klaar.


In dit vakantiehuis ben ik de hele dag bezig met het verplaatsen van spullen Ik kom gewoon niet aan vakantie toe.

Het rare aan dit oord is ook, dat eten op de grond laten vallen als knoeien wordt gezien. En met modderschoenen rondlopen is ronduit not done.. Vier weken lang was er geen kruimel aan de lucht, maar dat is dus nu echt wel voorbij. Daar moet ik echt ontzettend aan wennen.


De mensen zijn hier wel verschrikkelijk aardig. Maar ze zijn ook ontzettend brutaal. Meteen als je bent aangekomen, willen ze van alles van je. Of je luizen wilt komen kammen, een interview wilt geven, een festival wilt presenteren, hun voorlichtingsavond wilt bezoeken, of ze bij je mogen logeren, hun enquete formulier wilt invullen en ga zo maar door. Voorlopig zitten we hier nog wel even, want ze hebben op deze camping wel vijf dagen per week kinderanimatie, waarbij de nadruk op leren ligt en dat is voor mij wel weer enorm voordeel.

 

Veel liefs Marieke

Reactie schrijven

Berichten: 0