Konijntjes en kindjes

Toen ik afgelopen zondag bij de 15e (!) editie van het Leidsche Rijn Festival de enorme kinderzee aanschouwde, dwaalden mijn gedachten onwillekeurig af naar de tientallen konijntjes  die ik eerder die week ook in het Máximpark had zien waggelen, rondhupsen, rennen en springen. De Vinex is een broedkolonie. Nooit eerder mocht het LRFestival zoveel kindjes verwelkomen. Het is dat de fontanelletjes van de aanwezige Doutzen’s en Anoukjes nog niet helemaal dicht waren gegroeid, anders had je over de hoofdjes kunnen lopen. 


Leidsche Rijn en Vleuten de Meern hebben samen het grootste aandeel 17-minners van de stad Utrecht. Bijna 30 procent van de mensen hier is een kind. In de binnenstad ligt dat percentage op 7,6%. Ik stel me zo voor dat je daar zelden ook een wild konijn ziet.


15 jaar heien


Je zou denken dat de aanwas wel zou stagneren na 15 jaar onafgebroken heien, maar na deze zondag moet ik concluderen dat het festival zeker nog tien jaar vooruit kan. De parade van Buggy’s en (zwangere) Buiken was oneindig. Net als het aanbod schattige peuters dat koddig danste en over het voeldoolhof kroop. 


Echter, op één punt gaat de vergelijking met de wilde konijnen in het Máximapark mank. Het konijn gaat namelijk na een jaar of 8,  nog steeds schattig en pluizig, dood. De kinderen blijven doorgaans, gelukkig, nog een jaar of 75 leven. Complicerende factor daarbij is; eer dat die zoete peuter zelf weer voor snoezige babytjes zorgt, verandert ‘ie eerst nog een paar jaar in een hormonaal aangedreven puber. Beter bekend als ‘jongere’, vaak gevolgd door de term ‘overlast’.


Pionieren

Hoe leuk het 15e Leidsche Rijn Festival ook was voor kleine kinderen. Vinexzoon 1 en 2 gingen dit jaar al met de grootst mogelijke tegenzin mee. De kinderen (waarvan een in de scooter gerechtigde leeftijd) van Vinexcollega de Heus zijn al jaren geleden afgehaakt. Voor de grote groep oudere kinderen blijft het pionieren in Leidsche Rijn. 

 

Op de sportclubs en een paar skateparkjes na, heeft de Vinex pubers nog steeds niks te bieden. Beloofde bioscopen blijven uit.  Buurthuizen worden niet  eens meer gebouwd. Eigenlijk is het enige wat we onze Vinexpubers de komende jaren kunnen bieden is een beetje  begrip als ze verveeld op een wipkop liggen in het speeltuintje om de hoek. Denk dan: hij blijft er echt niet de rest van zijn leven zitten en op een dag gaat hij ook met zijn kinderen naar een festival. Wellicht is goede Wifi in alle speeltuintjes een aanvullende optie.

Reactie schrijven

Berichten: 0