Doodnormaal geluk

Als Vinexdochter lacht, doet zelfs de bovenkant van haar neus mee. Haar kleine meisjesmond zit bomvol scheve grote mensentanden en aan haren kammen doet ze liever niet. Ze kan heel hard huilen om de rand van een sok in haar schoen of een broek die te strak zit.  In haar kast hangt al een jaar een beeldig oudroze blousje met een bloemetjesmotief. Ze vertikt het om hem aan te doen. Laatst vroeg ik: ‘Wil je het echt niet aan doen?’ Ze lachtte en zei: ‘Oké, ik zal het doen.’  Ik zweeg blij. Maar na een korte stilte hernam ze zich en brulde: ‘Als we naar de bejaarden gaan.’ 

 Vier weken zit ze nu in groep 3; onze druif, die we geen druif mogen noemen. Elke avond hoor ik haar in bed de letters van de week prevelen. Wanneer ik zit te schrijven, vraagt ze om pen en papier en komt ze naast me aan het bureau zitten en maakt ze met alle letters uit haar repertoire alle woorden die ze bedenken kan. Dan houdt ze de pen omhoog en zegt verbaasd:’ Huh? Op deze pen staat Maarssen.’ 


Sep is sip

Elke avond leest zij mij nu voor in plaats van ik haar over Sep, Pep en Ep en over dat Sep sip is en Ep ook. Ook al heb ik dit doodnormale wonder, de openbaring van de wereld in woorden, al twee keer eerder meegemaakt, het is en blijft zo ongelofelijk magisch.


Afgelopen dinsdag mocht ik kijken bij haar zwemles. Onbevreesd stond ze in de rij voor het startblok. Een jongetje kroop bijna tegen haar aan. Haar badpakje zat een klein beetje tussen haar billen. Ik denk dat ik dat wel een van de mooiste dingen in de wereld vind, samen met bloeiende lavendelvelden, helder water in een rivier of zee en het album Rumours van Fleetwood Mac. 

Ze zwom door het gat en verder dan dat.


Je mag afzwemmen

Aan het einde van de zwemles sommeerde badmeester Maarten alle kinderen op de kant in zitpositie. Toen viel zomaar haar naam in combinatie met de woorden ‘je mag afzwemmen’. Vinexoma en ik keken elkaar verbijsterd aan. ‘Nu al. Na een jaartje zwemles?’  

 

Zelf was ze er tamelijk laconiek over ‘dat wist ik al lang hoor dat ik mocht afzwemmen’, maar ik had het gevoel alsof  ik voor de tweede  keer in een week tijd de postcodekanjer had gewonnen. Maar dan zonder alle ellende die je krijgt als je ineens veel te veel geld hebt.

Reactie schrijven

Commentaren: 0