Een financiële afwerkplek

Net nu ik nog maar twee spaarkaarten ben verwijderd van een frietpan bij de bakker van ons marktje in Terwijde, blijkt dat ons vaste vrijdagmiddaguitje toch echt de nek om wordt omgedraaid. Op een druk bezochte wijkraadvergadering vertelde projectontwikkelaar MAB dat een markt in of nabij het nieuwe ‘boodschappencentrum’ (het woord winkelcentrum bleek geschrapt) onbespreekbaar is. Zet de gemeente toch door, omdat bewoners dat willen, dan dreigt de ontwikkelaar met een gigantische schadeclaim.


En zo werd weer pijnlijk duidelijk wat er niét deugt aan onze Vinex. Wie betaalt, bepaalt. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar wel als één partij alles betaalt. De fysieke bouw van ònze gemeenschap is uitbesteed aan één machtige zak met geld. Eindbelegger ASR Vastgoed Vermogensbeheer is straks niet alleen eigenaar van ‘boodschappencentrum’ Terwijde, maar ook van Vleuterweide en Leidsche Rijn Centrum. 


Geheime afspraken

Projectontwikkelaars bouwen in de eerste plaats winkelcentra voor (eind)beleggers die geld met geld verdienen. Bewoners, de te plukken kippen, hebben niks in te brengen en de gemeente ook niet meer, nadat ze haar grond met allerlei ingewikkelde geheime afspraken voor veel geld heeft verkocht. 


Dat MAB zo bang is voor acht kraampjes een dag in de week, doet het ergste vrezen voor de levensvatbaarheid van het ‘boodschappencentrum’ waar we zeven jaar zwanger van zijn geweest. MAB zegt: ‘Wij willen geen oneerlijke concurrentie voor onze (potentiële) huurders’. MAB bedoelt: ‘wij gaan nat als we onze ruimtes niet krijgen verhuurd.’ Dat de bakker die zijn jarenlange wurgcontract al heeft getekend, straks moet opboksen tegen drie supermarkten is blijkbaar een minder groot probleem. 


De boze, pardon teleurgestelde, dame van MAB, die zoveel vijandigheid op de wijkraadvergadering niet had verwacht, zei: ‘We gaan alleen maar in zee met ‘bewezen’ succesvolle ondernemers . Ze bedoelde: ‘Wij doen enkel zaken met partijen die kunnen bewijzen dat ze tien jaar lang 300 euro per m2 huur kunnen ophoesten.’ In ruil voor de hoge huur, inclusief beschermgeld, hoeven ze de komende jaren geen concurrentie te vrezen en krijgen ze een casco betonnen ruimte. 


Vrije markteconomie

Ondernemers in de Vinex hebben geen andere keuze, want je mag hier NERGENS anders een winkel openen dan in een winkelcentrum. Wie nu nog durft te beweren dat we in een vrije markteconomie leven, kan van mij een afgehakte vissekop in zijn fietstas krijgen.

 

5 november opent het zoveelste inwisselbare winkelcentrum met een Albert Heijn, Etos, Mitra, Kruidvat, Wibra en ga zo maar door. Een financiële afwerkplek waar je boodschappen kunt doen. Voor de lokale ondernemers die zich er ook vestigen (boekhandel, bakker, slager, snackbar) en zich daarvoor diep in de schulden steken of hun hele familiekapitaal op het spel zetten, kun je alleen maar bidden voor een goede afloop. 

 

Reactie schrijven

Berichten: 2
  • #1

    Nellie Voss (vrijdag, 03 oktober 2014 19:17)

    En dan zou je toch denken dat de gemeente Utrecht na Hoog Catharijne wel weet hoe het om moet gaan met projectontwikkelaars. Om de belangen van de bewoners nu eens eerst te laten komen. Maar nee, iedere nieuwe volksvertegenwoordiger tuint er blijkbaar weer met boter en suiker in.

  • #2

    Martin van der Maas (vrijdag, 03 oktober 2014 19:27)

    Dit verhaal vat veel problemen van de moderne stad mooi samen. Zoals:

    - te grote spelers verhinderen mogelijkheden van burgers om zelf initiatieven te ontplooien;
    - de vrije markt wordt onderdrukt;
    - moderne winkelcentra kunnen nooit werkelijk aantrekkelijk worden;
    - de door velen zo gewenste functiemenging komt in nieuwe wijken nauwelijks van de grond;
    - de (lokale) democratie wordt uitgehold.

    Alles bij elkaar genomen begint het Stalinistische trekjes te krijgen. Zolang dit kabinet deze problemen niet onderkent, moet het zijn mond houden over de participatiesamenleving.