Madagaskarplog6

Aan het einde van ons laatste schoolbezoek, hebben wij van de ouders van de leerlingen souvenirs gekocht. Normaal gesproken verkopen ze deze aan Indiase handelaren die per verkocht! item (die laten het weer in de stad verkopen en strijken dus aan twee kanten winst op) betalen. Niks dus.

Omdat er meerdere ouders waren, sloeg de paniek bij mij al meteen toe. Je wilt niemand tekort doen en niemand beledigen. Uiteindelijk heb ik bij drie ouders en mijn medereisgenoten ook, voor 10.000 Ariary (3 euro) wat gekocht. Ik heb gezegd: ik wil graag 10.000 Ariary betalen en bepaal zelf maar wat je daarvoor wilt geven. En toen kreeg ik deze enorme berg, waardoor je je nog schuldiger, wit en vies rijk gaat voelen.


Inschrijven


We waren nog niet weg of al deze ouders renden naar de school om hun kinderen alsnog in te schrijven, omdat ze eindelijk genoeg geld hadden voor het lesgeld.


En toen brak er iets bij mij. Na een week alleen maar superlieve mooie lachende, maar wel ontzettend hongerige (90% van de kinderen is chronisch ondervoed in Madagaskar), ongewassen, gekleed in kapotte kleren, schoenloze vaak hoestende kindjes, te hebben gezien, vloeiden vanmiddag de opgekropte tranen. Armoede is afschuwelijk. 


3 euro was voor deze mensen het equivalent van 20.000 euro bij ons als je je kind naar een of andere poepdure priveschool zou sturen. 3 euro. Je koopt er bij Starbucks nog geen koffie voor. 3 euro: zijn 2 flessen Cola. Een fles shampoo. 2 pakken pasta. Maar de meeste mensen hier hebben het niet...


Maar de ouders zijn zo gemotiveerd, iedereen helpt elkaar, het is hier niet ieder voor zich, alles doen ze samen, ouders helpen de school zoveel mogelijk, de kinderen gaan niks liever dan naar school. Dit land heeft alles in zich om gigantisch te groeien.



De wil is er, het talent is er. En dan zijn de mensen ook nog eens verschrikkelijk knap hier. Er is geen oorlog, er is geen ebola, er zijn geen grote natuurrampen. Ze hebben niks 'erg's om de aandacht van onze media te trekken zodat mensen geld zullen doneren.

 

Maar fuck dat. Als ze maar eventjes over het randje werden geholpen om uit de armoede te komen. Een relatief zo ontzettend klein bedrag uit onze rijke wereld maakt het verschil. Ze willen en ze kunnen.

Als je nou echt een avonturier bent en graag buiten de gebaande paden gaat, koop je hier een worst.
Als je nou echt een avonturier bent en graag buiten de gebaande paden gaat, koop je hier een worst.
Ik was nog net geen mintuut bij de school toen ik gegil hoorde. Er werd een varken geslacht naast het schoolplein voor een bruiloft. Omdat ik zo flink ben dat ik vlees eet, moest ik gaan kijken van mezelf. Samen met 200 schoolkinderen.
Ik was nog net geen mintuut bij de school toen ik gegil hoorde. Er werd een varken geslacht naast het schoolplein voor een bruiloft. Omdat ik zo flink ben dat ik vlees eet, moest ik gaan kijken van mezelf. Samen met 200 schoolkinderen.
Unicef heeft met geld van Ikea de school gebouwd. Alle ouders hebben de terrassen gegraven en het volleybalveld aangelegd. En dat allemaal op een bijna altijd lege maag.
Unicef heeft met geld van Ikea de school gebouwd. Alle ouders hebben de terrassen gegraven en het volleybalveld aangelegd. En dat allemaal op een bijna altijd lege maag.
Dit meisje koekeloert lekker even naar binnen naar al die Vassahs (witte mensen in het Malagas)
Dit meisje koekeloert lekker even naar binnen naar al die Vassahs (witte mensen in het Malagas)
Het meisje in de gele trui wil later lerares worden. Haar droom? Een echt en schoon huis en 'niet zo vies' zijn. Ze staat elke dag om 04.30 uur op om haar moeder te helpen.
Het meisje in de gele trui wil later lerares worden. Haar droom? Een echt en schoon huis en 'niet zo vies' zijn. Ze staat elke dag om 04.30 uur op om haar moeder te helpen.
De planning van het schooljaar
De planning van het schooljaar

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    sylvia (dinsdag, 28 oktober 2014 19:51)

    Hi Marieke, ik las twee weken geleden je eerste stukje over Madagascar in het AD. Ik zag de foto en dacht meteen, dat lijkt Madagascar wel. Ik ben deze zomer ook in Madagascar geweest en vind het heel mooi om te lezen hoe jij het beleeft hebt. Dit was voor mij namelijk precies hoe jij het beschrijft. Madagascar is een zeer bijzonder land met hele mooie mensen. Bedankt voor je verhaaltjes. Dit is een positief verhaal voor het land en het brengt mooie herinneringen naar boven.