Brood en spelen

Ik zag het pas toen ik terug was van mijn reis naar die compleet andere wereld. Een veertienjarig meisje uit Maarssen is 12 oktober ernstig gewond geraakt bij een aanrijding op de kruising fietspad Rijnkennemerlaan en de Musciallaan. Een 65-jarige automobiliste uit Peize had het fietsende kind geen voorrang verleend, aangereden en enkele meters onder de auto meegesleurd. Het was niet de eerste keer dat hier een puber in puin is gereden.

 Het is een plek waar onevenredig vaak ongelukken gebeuren door een fundamentele ontwerpfout; een niet haakse kruising met aan de ene kant een flatgebouw en aan de andere kant een siermuur, die het toch al slechte zicht, belemmeren. Afgelopen zomer werd deze kruising, die in de top20 van meest gevaarlijke kruisingen in Utrecht stond (dik twee jaar nadat er alarm was geslagen) eindelijk aangepast. Het resultaat? Een drempel van de lafste soort, wat vaag gesmeer met asfalt en een vinkje op de To Do-list van de gemeente Utrecht. Op papier is de kruising aangepast, in de praktijk is er niks veranderd.

 

Kruipruimte

 

Het liefst zou ik een maand in onze kruipruimte verdwijnen om me daar full time plaatsvervangend te gaan schamen. Grove nalatigheid. Ik gebruik het woord niet gauw, maar nu is het op zijn plaats. Afgelopen week las ik dat voor de Grand Départ van de Tour de France 800.000 euro wordt uitgetrokken voor het weghalen van vluchtheuvels, middengeleiders, lantaarnpalen en het herasfalteren van delen van het parcours. In totaal trekt de gemeente 6,8 miljoen euro uit voor een geliefd èn verguisd fietsfestijn. Persoonlijk interesseert de Koers mij geen biet en snap het gedweep ermee totaal niet.

 

En wat ik nog minder begrijp, is, dat als het om veelverdienende hardfietsers gaat, het de gemeente wel lukt om binnen een jaar levensgevaarlijke verkeerssituaties aan te passen. Maar als het om gewone stervelingen op een fiets op weg naar huis, werk of school, dan is het ineens allemaal verschrikkelijk ingewikkeld.

 

Brood en spelen

 

Misschien snap ik het ook wel, maar wil ik het niet geloven. Het  fatsoenlijk aanpakken van een dodenkruising in bijvoorbeeld de Vinex, levert geen prachtige plaatjes op waarmee Utrecht zichzelf ‘internationaal’ op de kaart zet. De omzet van de horeca zal er niet van stijgen. Het stadsbestuur komt er niet mee op de voorpagina van deze krant. Je bespaart slachtoffers en hun familieleden hooguit een geestelijk trauma en een paar verbrijzelde ledematen. Met brood en spelen hou je een hele stad tevreden.


Naschrift

Inmiddels heeft er een schouw plaatsgevonden met de verantwoordelijke verkeersambtenaar. Hij kwam dik een half uur te laat op de afspraak. De oplevering van herinrichting van de kruising is nooit gecontroleerd, zo gaf hij toe. De stopborden ontbraken inderdaad. Die stonden blijkbaar wel in het bestek. Maar als je het werk niet controleert dan mis je ze natuurlijk niet. Ze zouden alsnog worden besteld: levertijd zes weken. Hij zou ook kijken of het fietspad misschien omhoog kon zodat het een drempel zou worden. De behaalde rendementen uit het verleden bieden mij hier weinig hoop voor de toekomst.

Reactie schrijven

Commentaren: 0