Puzzelen in de kerstvakantie

Vijf jaar lang lag hij in 1000 stukjes in een doos in de kast. Het was een impulsaankoop. Deze kerstvakantie moest het er  maar eens van komen, wilde ik nog één goed voornemen voor 2014 laten slagen: vermaak je eens met de spullen die je al hebt. Ik weet niet hoe met u is, maar onze kasten zijn zo rijk gevuld met neergelegde ambities, dat ik wel twintig kerstvakanties vooruit kan. Ik mag in 2015 alleen nog maar eten kopen van mezelf. Ja, als er iets is waar ik volgend jaar nog beter in wil worden is het wel ‘ontspullen.’

 

Als ik al die ongelezen boeken, ongespeelde spelletjes, onbekeken films, onbeplakte fotoalbums, lege fotolijstjes, kale borduurlappen en ongelegde puzzels zie, bekruipt mij een gevoel van schaamte en onrust. Daar wil ik vanaf. 

Voor wat betreft die puzzel, ben ik goed op weg , want ik hang al dagen zittend op mijn knieën op de houten woonkamervloer boven mijn Jan van Haasteren-kerstpuzzel, terwijl ik normaal gesproken dus nooit puzzel. Zelfs niet met mijn kinderen. Op de een of andere manier roepen ze me altijd pas als hun puzzel af is. 


Vergeet de tijd


Door mijn kerstpuzzel vergeet  ik nu al dagen de tijd. Ik vergeet te lunchen, ik kleed me pas om half vijf s’middags aan en laat de kinderen veel te veel films kijken. En als ze het film kijken zat zijn, dan zeg ik: ‘ga toch ook een puzzel maken’. Hetgeen voor hun een aanleiding is, om nog meer film te kijken

De puzzel zelf, die maakt van alles in me los. Woede, blijdschap, geestdrift, verveling, frustratie en pijn in mijn knieën. De puzzel is als het leven zelf. Soms loop je helemaal vast. Je hebt geen idee hoe je verder moet en verliest even alle hoop. Alles is één grote chaos. 


Net als je denkt, ik ga wat anders doen, de groeten met je puzzel, zie je net dat ene puzzelstukje van dat mannetje met het groene mutsje en het oranje pomponnetje. Er gebeurt iets onverklaarsbaars in je hersens en je hand brengt het stukje karton naar precies de goede plek. Die plek is daardoor ineens zó opgevuld, dat alles weer helder wordt. Je voelt je lekker.

 

Ik vind puzzelen al met al een ontzettend bevredigende bezigheid. Dat het einddoel volstrekt zinloos is; het plaatje van voor op de doos, maar dan veel groter, doet daar voor mij niks aan af.

Reactie schrijven

Commentaren: 0