Tour de France

Het moet ergens voor het jaar 2003 zijn geweest, want we hadden nog geen kinderen en reden in een witte Fiat Fiorino bestelauto met een rode en een blauwe streep, die naar hond rook. Nu ik dit zo opschrijf realiseer ik me, dat we bijna altijd tweedehands auto’s rijden die naar hond ruiken. Die auto was ontzettend handig. Want er kon een tweepersoons matras in, een tent, een tafel, ,tuinstoelen, strandstoelen, twee sportieve fietsen en nog veel meer. 


Maar nadat ik op 5 september 2003 door Vinexmannetje met weeën naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis was gebracht, werd de auto die maar twee stoelen had, nutteloos. Voorbij was de tijd van urenlange fietstochten en ‘zomaar’ een weekendje weg. We kampeerden op een camping municipal drie kwartier van Parijs vandaan. De eigenaar van de camping was alle dagen dronken. Hij was zelfs te dronken om af te rekenen met ons. Onze enige veldgenoten waren mensen met Mercedessen en loeigrote caravans. Op die camping heb ik gezien dat kinderen best wel goed kunnen autorijden en zigeuners heus niet altijd al je spullen stelen.


Wereldontvanger

Vanaf de camping namen we de trein naar Parijs. Vinexmannetje had bedacht dat het wel leuk zou zijn om bij de finish van de Tour de France op de Champs Elysees te gaan kijken. Voor de grote dopingschandalen was hij een groot liefhebber van de wielersport. Als 15 jarige heeft hij de familievakantie in Denemarken volledig in de caravan van zijn ouders doorgebracht met de wereldontvanger aan zijn oor om naar Radio Tour de France te luisteren. Het jaar erop mocht hij niet meer mee wegens chronische ongezelligheid.

Ik wist niet of ik het net zo leuk zou vinden. Maar soms moet je investeren in de liefde.


Al in de metro vond ik het niet leuk meer. Het was er zo ontzettend druk, dat je er ongemerkt en onbedoeld zwanger van had kunnen raken. Boven de grond werd het niet veel beter. Drommen mensen, rijen dik, achter dranghekken. Op mijn tenen zag ik dat er elke paar minuten een soort gekleurde schichten voorbij flitsten. Uit een luidspreker klonk het gegil van een Fransman, die hysterisch commentaar gaf op de flitsen die voorbij kwamen. Ik begreep er helemaal niks van. Het was druk, er was herrie en niks te zien. Wat deden al die mensen hier?


Geen moer aan 


Anno 2015 begrijp ik er nog steeds niks van. Ik vind er gewoon geen moer aan, aan die hele Tour de France niet . Aan mijn genen kan het niet liggen. Mijn Belgische oma keek áltijd de Tour de France in haar schommelstoel met een verfrommelde zakdoek in haar hand tegen de zenuwen. Mijn vader keek in zijn leven alles op televisie waar een fiets, een bal of een paar schaatsen aan te pas kwam. 

Vandaag zit ik  dan ook lekker in mijn tuin op een stoel met mijn voetjes in een teiltje water. Vinexmannetje gaat zonder kinderen de stad in, want die mogen van mij niet mee in de hitte en de drukte. Ik hoop dat alle mensen die het wèl begrijpen twee fantastische dagen zullen hebben.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0