04. april 2020
27. maart 2020
Corona thuisweek 2.
07. oktober 2015
Onlangs zat ik in een hip net geopend strandpaviljoen waar niks aan het oog van de stylisten was ontsnapt. Alles was er aan gedaan om het er zo uit te laten zien alsof het altijd zo was geweest; stoer en nostalgisch. Het was zo’n plek waarvan de uitbater zegt: ‘Je moet je hier helemaal thuis voelen in een ongedwongen sfeer. Wij hebben ook geen personeel, maar ‘bemanning’ en samen vormen we een ‘tribe’. Koffie met warme melk Ik bestelde een ‘koffie verkeerd’. Toen de ober, pardon...
07. oktober 2015
Afgelopen zaterdagavond laat stond ik samen met Vinexmannetje voor het rode verkeerslicht bij Station Terwijde toen ik plotseling werd overrompeld door een vreemd gevoel dat zich het beste laat omschrijven als: de stad is ineens hier en ik heb het niet zien aankomen. Ik zei: ‘Voel je het ook? We zijn in de stad. Het is ineens allemaal anders.’ Het zweefde in de atmosfeer. Ik kon het net niet ruiken. Wat ik voelde en waardoor ik dáár om 23.00 uur ’s avonds wíst dat ik ìn de stad was,...
07. oktober 2015
Deze week was er wat ophef over de branding van Leidsche Rijn. Het gerucht ging dat de gemeente Utrecht Leidsche Rijn wil gaan ‘verkopen’ met de slogan ‘Leidsche Rijn voor iedereen bereikbaar.‘ Na het lezen van deze zin, begonnen de Eagles meteen in mijn hoofd te spelen: ‘But you can never leave.’ Branding heeft niks met golven en water te maken. Branding is dingen door reclamemensen met bijvoorbeeld een baard èn een knotje èn een malle bril of een maatpak en een dik horloge,...
07. oktober 2015
Ik weet niet wat het is, maar ik krijg vlekken in mijn nek van de meeste woontrends. Bij elke nieuwe woonhuishysterie, borrelt er in mij een soort hatelijkheid op, waar ik, gelukkig, alleen zelf last van heb. Het beving me voor het eerst begin jaren negentig toen iedereen in Veenendaal West met kerst bedacht dat een op-en-neer-trappetje met nepkaarslicht in de vensterbank, gezellig was. Ik vond van niet. Blijkbaar ben ik de puberteit (op dit gebied) nooit te boven gekomen. Houten ganzen Niet...
07. oktober 2015
Acht jaar was ik toen mijn moeder mij voor het eerst meenam naar de bioscoop. Het was 1983 en we woonden in Chania op Kreta en ja er waren biscopen. We gingen naar de James Bondfilm Octopussy. Ik vond het ge-wel-dig. Dat ik geen Engels verstond en de ondertiteling in het Grieks was, deed daar niets aan af. De rode fluwelen stoelen, dat het ’s avonds was terwijl ik eigenlijk naar bed had gemoeten, de bak popcorn en James Bond zelf met al zijn coole snufjes en stunts, maakten het tot een...
07. oktober 2015
Afgelopen week kwam er met gestrekt been in. Met 2 ouders met werk, 2 lopers op de 10, een op de 5 en een peuter met een bedtijd bleek Avon4daagsse 2015 een logistieke puzzel die moeilijker was op te lossen dan het cryptogram in een bekakte kwaliteitskrant; whaaa stress. Al op avond twee kreeg ik een oranje hesje, een fluit en een speelgoed walkietalkie toegestopt. ‘Jij wil trekken, toch?’ Waarom ‘vergeet’ ik niet zoals sommige andere ouders, de kinderen in te schrijven? Waarom ben ik...
07. oktober 2015
Bijna acht jaar geleden bracht ik hem voor het eerst naar school. Onze oudste. Met een rugzak van een dolfijntje op zijn rug en een paar schoenen waarin lampjes gingen branden als je ermee op de grond stampte. Als ik zijn broertje ophaalde van de peuterspeelzaal, gluurde ik door het raam naar het schoolplein waar hij stond. In het begin moederziel alleen. Oh, wat had ik hem graag opgepakt en meegenomen, maar ik deed het niet. Flink zijn, zei ik tegen mezelf. Botsautootje Op een dag kwam hij...
07. oktober 2015
Afgelopen zondag verdronk de 14 jarige Anouar Chaibi in de Maarssenveense Plassen. Zijn leven eindigde op een prachtige zomerdag vol waterpret in troebel bruin water. Moederziel alleen zakte hij steeds dieper naar waar het koud en donker is. Een kind nog, dat afgelopen week eigenlijk met een lege agenda, een veel te zware rugzak en een paar verse gympen, weer in een klas had moeten zitten tussen zijn vrienden. Maar zijn bed blijft leeg, zijn fiets in de schuur en zijn ouders blijven gebroken...

Meer weergeven