Lunetten 6 januari 2019

Allereerst wil ik u heel erg bedanken voor de vele tips die ik na mijn oproep van vorige week mocht ontvangen. Weet dat ik het allemaal heb gelezen en er echt heel erg blij van werd. Heb alleen nog geen tijd gehad om te antwoorden.

 

Afgelopen maandag greep ik de koe bij de horens. Al mijn gezinsleden waren weer opgeborgen in hun instellingen dus ik kon vol moed vrijuit op pad. Maar toen ik na een wereldreis van veertien treinminuten in de miezerregen aankwam op station Lunetten, vroeg ik me wel eventjes af: waar ben ik aan begonnen?

 

Waarom was ik niet alle saunacomplexen in stad en regio gaan uittesten? Nee, ik moest zo nodig op maandagochtend naar Lunetten en hoopte ook nog eens op liefde op het eerste gezicht. Helaas. De jaren 90 - witte - kantoorschimmel van vergadercentrum Aristo vloog me direct al aan. Ik trok mijn muts over mijn oren.

 

Gezinsvakantie

Gelukkig vond ik al snel een straatnaambordje met Zwarte Woud erop. Dat klonk goed. Vakantieachtig ook. Het Zwarte Woud, daar hadden we twee jaar geleden nog een heerlijke gezinsvakantie gehad. Aan een hoekhuis in dit Lunetse Zwarte Woud hing een kano in beugels, overduidelijk om de ondergelegen wijksloot mee te bevaren. Dat zegt voor mij veel over het vakantiegehalte van een buurt.

 

Al slenterend kwam ik terecht bij een voetbalveld, waar een paadje zomaar naar een bos leidde. Een bos waar enorm veel vogels vlogen en floten. Wel stond er een soort Trumpiaanse muur. Daarachter klonk een hard geluid dat nog het meest op de branding van de zee leek: dat moest de A27 zijn.

 

Meer dan een uur wandelde ik over de grenslijn van deze twee parallelle universa: bos en snelweg. Onderweg kwam ik maar drie keer iemand tegen met een hondje, maar verder helemaal niemand. Na twee weken kerstvakantie met het gezin overviel mij hier een weldadige rust. Ja, mijn vakantie was nu toch echt begonnen en ik begon zowaar liefde voor Lunetten te voelen.

 

Ik passeerde de Koppelsteede, een stadsboerderij, waarbij vermoedelijk het enige hotel van Lunetten is te vinden: een insectenhotel. Verder zag ik er een geweldig wiebelvlot, een gigantische zandbak, een boomgaard en een leuke horecagelegenheid, Kookkunst Koffie, die helaas op maandagochtend was gesloten. Hier moeten we snel terugkomen met het gezin, zei ik tegen mezelf.

 

Lunetten deed me denken aan de gezellig­heid van Sporthuis Centrum van vroeger

 

Na een broodje pindakaas op een bankje met uitzicht op een schitterende sloot met knotwilgen, stapte ik verder en stuitte op een zeker moment zelfs op een bord waarop stond ‘Natuurbos Betreden op eigen risico’.

 

Ik juichte inwendig. Zie je wel, je hoeft helemaal niet naar Costa Rica voor wat avontuur. En het werd nog gekker. Het pad ging op een bepaald punt zelfs méters omhoog. Maar eenmaal boven trof ik een uitzicht op een heuse vallei, waar zelfs water doorheen stroomde. Lunetten is gewoon een soort mini-Ardennen. Lezers uit Lunetten hadden niet overdreven met de lofzang op hun wijk. Jammer genoeg heb ik de salamanderpoel niet gezien.

 

Tijdscapsule

Eigenlijk wil ik nog vertellen over hoe leuk het werd toen ik door de wijk zelf ging lopen. Hoe de huizen me aan de gezelligheid van Sporthuis Centrum van vroeger deden denken. Over de leuke brinkjes, bruggetjes, voortuinen vol kabouters. En de geweldige tijdscapsules, die ik vond: Het Chinese restaurant in het winkelcentrum en buurtcentrum Musketon, waar de zitkuil met open haard er gewoon nog uitzag alsof er geen veertig jaar zijn gepasseerd. Maar helaas, mijn ruimte is vol. Wel kan ik u met een gerust hart zeggen: verdwijn eens een paar uur in Lunetten. U zult zich niet vervelen.

 

Tips van bewoners zelf!!!

Van Marja

 

,,Vanuit Utrecht Lunetten richting Houten/Nieuwegein fiets je langs het spoor aan de kant waar ooit UWV buitenwerken was (nu een braakliggend terrein). Je passeert dan, vlak voór het viaduct,  het “blauwe huis” (woonvorm psychiatrie) , om dan na plm.300 meter bij de splitsing Oude Mereveldseweg/Fortweg aan te komen.

Precies op die splitsing staat op de openbare weg een bankje met de uitnodigende tekst ‘rust even’……

Ogenschijnlijk lijkt het slechts een bankje maar als je even gaat zitten wordt je verrast……. Dus ook als  je niet moe bent toch gewoon even gaan zitten….zó leuk en zo aardig. In combinatie met een museumbezoek aan Fort Vechten een leuk uitje. ''

 

 

Van Jacqueline,

 

,,Wandael vanaf de forten, langs het inundatiekanaal, park de Koppel, achterlangs Koppelsteede, via het station naar het Beatrix park, weer naar de forten. Waarschijnlijk zie je wel een of 2 ijsvogeltjes vliegen.

 

-in fort Lunet 4 zit een heerlijk koffietentje/ lunchplek

- en ook kookkunstkoffie in Koppelsteede is een aanrader. 

-sla op het winkelcentrum Social Coffee niet over. Een plek met een sociale functie in de wijk.

-verder zijn er 2 prachtige paddenpoelen en een natuurtuin 

 

-in de Musketon is er 2 maandelijks cabaretvoorstelling van jonge beginnende cabaretiers. Heel wat bekende cabaretiers zijn hun carrière in Lunetten begonnen. Zie theaterdemusketon.nl.''