Week 3: een reisje naar de Tropen/Oude Hortus

Tegen de de tijd dat u in deze zaterdagkrant bij mij bent aangekomen, bent u reeds overspoeld met advertenties voor de meeste zalige vakanties. Veertien telde ik er afgelopen zaterdag.

 

Dat doen ze slim, die reisorganisaties. In de grauwste, koudste periode van het jaar mensen indoctrineren met blauwe zwembaden, strakblauwe luchten en prachtige vergezichten.

 

Het lijkt me zalig om een keer naar zo'n all-inclusive paradijs te gaan en een week lang met een cocktail in mijn hand op een ligbed onder een palmboom door te brengen, terwijl mijn kinderen zich eindeloos vermaken in een van de 24 zwembaden. Een echte luilekker vakantie, zonder dat ik maar één stoel of caravanpootje hoef aan te raken. Laat staan dat ik andermans macaroniresten uit het gootsteenputje hoef te vissen in het afwashok.

 

Villa

Maar dan tik ik voor de grap in wat zo'n reis zou kosten en dan is het echt nooit zes keer die 852 euro van de advertentie. Zelfs met een vroegboekkorting van 996 euro, kost een verblijf van een weekje in een Duplex Villa bij Voyager Belek in de zomervakantie nog 8223 euro en vijftig cent. Van dat geld kan ik vier keer een maand met het gezin met de caravan op vakantie. Ook altijd leuk.

 

Nee, je hoeft echt geen vliegbelasting in te voeren om mij aan de grond te houden. Een tropische bestemming zit er gewoon niet in. Maar, misschien is dat ook wel helemaal niet nodig, bedacht ik me dinsdagochtend toen de sneeuw ineens uit de hemel viel en ik er wél een beetje naar verlangde na die advertentieplaatjes. 

 

Misschien, dacht ik, kan ik veel dichter bij huis ook een tropisch gevoel krijgen, zonder dat het veel geld kost of dat ik enge malariatabletten moet slikken of inentingen hoef te halen om ook weer levend met al mijn ledematen terug te komen van vakantie.

 

Hipsterplanten

De subtropische zwemparadijzen vielen als eerste af; niet rustgevend. Een van de prachtige saunacomplexen dan? Nee, ik ga in geen geval bloot danwel lafjes in een handdoek gedrapeerd op de foto bij deze column. De Botanische Tuinen op De Uithof dan? Helaas gesloten.

 

Uiteindelijk heb ik dit stukje toch geschreven naast een palmboom, namelijk in een oude kas van de Oude Hortus bij het Universiteitsmuseum aan de Lange Nieuwstraat. Wat een topbestemming; zo dichtbij huis en ik was er nog nooit geweest.

 

Als je echt de tijd neemt en goed kijkt, dan kun je hier een heel mooie botanische wereldreis maken. Loop je overal snel langs met een air van 'eh duh leuk hoor al die hipsterplanten in die terracotta potjes', dan blijf je beter thuis.

 

Wonderbaarlijks

Hier moet je heel diep inzoomen, want dan gebeurt er namelijk iets wonderbaarlijks. Dat inzoomen doe je door jezelf klein te maken. Zelf zakte ik door mijn knieën, want daardoor kwam ik opeens op ooghoogte met al die planten. Vanuit dit perspectief sta je dan evenzogoed in een (miniatuur) tropisch oerwoud.

 

Het was er prachtig. Ik zag bloeiende planten, planten die eruit zagen als piemels, als monsters en planten die in elkaar krompen en in een diamant veranderden als je ze onder water duwde. Compleet relaxed en slechts een paar euro lichter, stapte ik weer in de trein naar huis.