Biografie

Geboren op 21 maart 1975 in Osnabrück Duitsland als Marieke Martha Hillegonda Dubbelman, in de tijd van oranje/bruin behang, fonduepannen en broeken met wijde pijpen. Mijn vader keek in die dagen op de radar of de Russen kwamen, mijn moeder zorgde thuis in Bramsche voor mij en mijn broertje en een grote kom met guppies. Mijn enige zwemdiploma is een Duits Zeepaardje. Schrijven heb ik geleerd op de de Klimopschool van een juf die met carnaval verkleed was als melkfles. Haar naam weet ik niet meer.

 

Toen ik zeven jaar was kreeg ik een mooie roze bikini, kuste ik allerlei mensen gedag en reed ik samen met mijn ouders en broertje in een  blauwe Peugeot 504 break naar het Griekse eiland Kreta om daar te wonen.

Daar kreeg ik drie jaar lang 's ochtends les van mijn moeder en ging ik de rest van de dag naar het strand. Als het geen strandweer was, speelde ik met Lego of deed ik The Dukes of Hazard na in een olijfboom. 

 

In 1985 begonnen mijn secundaire geslachtskenmerken zich te ontwikkelen en vonden mijn ouders het tijd om terug te keren naar Nederland. Alhoewel ik nog altijd wens te betwijfelen of Veenendaal in die jaren representatief voor Nederland was.

In mijn puberjaren droeg ik voornamelijk zwarte kleding, liet ik U2 in mijn achterhoofd scheren en vond ik de Golfoorlog echt heel erg. Na het behalen van mijn VWO-diploma vertrok ik met een oud bed van mijn tante naar Groningen om geschiedenis en journalistiek te studeren. Dat heb ik gedaan en ook nog heel veel andere dingen zoals dansen, drinken, nog meer dansen en nog meer drinken. Na zes jaar was het geld op en de studie klaar. Behalve een bul hield ik ook @Vinexmannetje over aan mijn studietijd.

 

We streken neer in Utrecht. Ik speelde de verslaggeefster bij een groot landelijk dagblad. Ging kijken bij een neergestorte Concorde in Frankrijk en zag koningin Beatrix van superdichtbij toen zij de ontplofte wijk Roombeek bezocht na de vuurwerkramp.

 

Na drie jaar trad ik in dienst bij een groot landelijk nieuwsprogramma op televisie met een zwak voor neergeknuppelde konijntjes op de kinderboerderij en ander oneerlijk wereld leed. In 2003 kreeg ik een zoon, in 2005 nog een en we verhuisden naar de grootste nieuwbouwwijk van Nederland. Ik besloot niet langer elke dag naar de hoofdstad te reizen maar vanuit huis te gaan werken als freelance tekstschrijver. Zo ontstond het Vinexvrouwtje. Ruim zes jaar lang deed zij in het Utrechts Nieuwsblad verslag van wonen, werken, leven en opgroeien in de grootste nieuwbouwwijk van Nederland. Op 7 mei 2016 verscheen de laatste Vinexvrouwtje column en brak er een nieuwe fase aan: columns schrijven onder mijn eigen naam: Marieke Dubbelman. Dat doe ik voor twee keer per week voor het AD/UN, tijdschriften en websites.

 

In 2008 kwam er trouwens nog een dochter bij, die we hebben vernoemd naar de presentatrice van het Sinterklaasjournaal. In juni 2012 kwam er nog een liefdesbaby bij waarmee de eindstand uit 4 kinderen komt.

 

Het liefst zou ik de hele dag schrijven. Maar dan kan niet, want er ligt altijd brood op de vloer en  er is altijd vieze was in de mand. Mijn jongste zoon en mijn racefiets hebben ongeveer dezelfde naam.